اگر قصد دارید Grand Theft Auto 6 را در زمان عرضه تهیه کنید، میتوانید فقط آن را روی دو کنسول خریداری کنید: پلیاستیشن ۵ و ایکسباکس سری ایکس.اما در حالی که هر دو سختافزارهای توانمندی هستند، به نظر میرسد که توسعهدهنده بازی، راکاستار گیمز، یکی از آنها را به دیگری ترجیح میدهد. در تبلیغات این بازی اعلام شده است که “روی PS5 بهترین عملکرد را دارد.” سونی حتی به مناسبت عرضه، کنترلرهای DualSense سفارشی GTA 6 را تهیه کرده است.برای برخی، ممکن است اینطور به نظر برسد که بازی GTA 6 در انحصار کنسول PS5 است، در حالی که اصلاً اینطور نیست.
کاملاً مشخص است که چرا کنسول سونی تا این حد مورد توجه قرار گرفته است. موضوع صرفاً قدرت سختافزاری خام نیست — هرچند PS5 Pro احتمالاً بهترین گزینه برای گیمرهای حرفهای و علاقهمند به مباحث فنی است (تا زمانی که نسخه PC عرضه شود) — بلکه مسئله اصلی به کنترلر «دوالسنس» (DualSense) مربوط میشود. به نظر میرسد GTA 6 بهگونهای طراحی شده که ویژگیهای منحصربهفرد این کنترلر در آن لحاظ شده باشد؛ همین موضوع باعث میشود که این بازی، حتی بیشتر از بسیاری از عناوینِ واقعاً انحصاریِ سونی، دلیلی قانعکننده برای خرید PS5 باشد. تنها حیف که این بازی در اواخر چرخه عمر این کنسول از راه میرسد.
در مورد نحوه اجرای GTA 6 روی کنسول PS5، نکته غافلگیرکنندهای وجود ندارد اما عمدتاً بازی روی PS5 Pro عملکردی نسبتاً روان با ۳۰ فریم بر ثانیه ارائه میداد. اگرچه در جریان تعقیب و گریزهای شدید پلیسی، افت نرخ فریم مشاهده شده، اما با در نظر گرفتن وسعت عظیم جهان بازی و جزئیات بسیار دقیق آن در سراسر محیط، عملکرد کلی بازی تحسینبرانگیز است. آنچه در همان ابتدای تجربه بازی بیش از هر چیز جلب توجه میکرد، بهرهگیری کامل GTA 6 از قابلیتهای کنترلر «دوالسنس» (DualSense) بود؛ بهطوری که انگار راکاستار (Rockstar) بازی را دقیقاً حول محور این کنترلر طراحی کرده است. این موضوع در جزئیات کوچک بهخوبی نمایان است. برای مثال، «جیسون» و «لوسیا» تلفنهای همراهی دارند که میتوانند هر لحظه از آنها برای ارسال پیامک، برقراری تماس و استفاده از اپلیکیشنها استفاده کنند. صدای این تلفنها از طریق اسپیکر داخلی کنترلر دوالسنس پخش میشود؛ یعنی اگر کسی با شما تماس بگیرد، صدای زنگ را بهجای تلویزیون، از خودِ کنترلر میشنوید. این ویژگی باعث میشود احساس کنید که شما (بهعنوان بازیکن)، واقعاً آن تلفن را در دستان خود گرفتهاید؛ جزئیاتی کوچک اما تأثیرگذار که به غوطهوری بیشتر در فضای بازی کمک میکند.
در همین راستا، راکاستار نیز تمام تلاش خود را روی بازخورد لمسی متمرکز کرده تا تأثیر فوقالعادهای داشته باشد. برای مثال، وقتی در حال شنا هستید، میتوانید هر ضربهای که جیسون یا لوسیا میزنند را حس کنید. باز هم، بخش زیادی از بازی طوری به نظر میرسد که انگار با در نظر گرفتن همین سطح از جزئیات طراحی شده است. هنگام شبیهسازی کلید ماشین، باید جویاستیک سمت راست را به صورت دایرهای حرکت دهید و قویترین نقطه ارتعاش را پیدا کنید. همانطور که میتوانید تصور کنید، بازخورد لمسی فقط آن مینیگیم را بسیار لمسیتر میکند.حتی ماشههای تطبیقی DualSense نیز به خوبی استفاده میشوند. در ماشین گاز را فشار دهید و مقاومتی را حس خواهید کرد که حس فشردن پدال گاز را شبیهسازی میکند. یک کانتینر حمل بار را با اره باز کنید و برای برش باید فشار را روی ماشه سمت راست بسیار با دقت افزایش دهید. برای مدیتیشن بایستید و وقتی آنها را برای دم و بازدم فشار میدهید، صدای تقتق ماشهها را زیر انگشتان خود احساس خواهید کرد. هر تعامل کوچک مینیگیم به نوعی با ماشهها یا بازخوردها بازی میکند.
با اینکه بازیهای زیادی از استودیوهای (Third-party) وجود دارند که به شیوههای گوناگون از قابلیتهای کنترلر DualSense بهره بردهاند، اما GTA 6 کاملترین و پختهترین پیادهسازی از این ویژگیها را — خارج از عناوین اختصاصی خودِ سونی — ارائه میدهد. به همین دلیل، این بازی تقریباً حسوحال یک عنوان انحصاری را دارد؛ حالا که شش سال از عمر پلیاستیشن ۵ میگذرد، بالاخره بازیای از راه رسیده که بهدرستی پتانسیلهای این فناوری را به نمایش میگذارد.
البته باید گفت که برای لذت بردن از GTA 6، نیازی به این ویژگیها نیست. اگر پلیاستیشن ۵ دارید، بازخوردهای لمسیِ (Haptic feedback) اضافی یک مزیت عالی محسوب میشوند؛ اما اگر صدای زنگ تلفنِ درونِ بازی از اسپیکرهای تلویزیون پخش شود (بهجای اسپیکرِ روی کنترلر)، چیزی را هم از دست ندادهاید. کنسول Xbox Series X احتمالاً بهخوبی از پسِ اجرای بازی برمیآید؛ و اگر از آن فشارِ گاهبهگاهی که تریگرهای تطبیقی (Adaptive triggers) ایجاد میکنند خوشتان نمیآید، شاید حتی نسخه ایکسباکس را ترجیح دهید. اما وقتی سونی میگوید که GTA 6 روی پلیاستیشن ۵ «بهترین تجربه» را ارائه میدهد، واقعاً بلوف نمیزند. همینطور است، اما کلیدِ ماجرا در واژه «تجربه» (یا همان نحوه بازی کردن) نهفته است. منظور این نیست که بازی روی پلیاستیشن ۵ لزوماً بهترین گرافیک یا بهترین عملکرد فنی را دارد؛ بلکه این کنسول بهترین پلتفرم برای کسانی است که عاشقِ ور رفتن با جزئیات و قابلیتهای تعاملیِ بازیهایشان هستند.